Takvimler yine 15 Temmuz’u gösteriyor..! Aradan yıllar geçti. Sokaklar değişti, şehirler büyüdü, çocuklar yetişkin oldu. Ancak o gecenin hafızalarda bıraktığı iz hâlâ tazeliğini koruyor. Çünkü bazı tarihler yalnızca takvim yapraklarında yer almaz; milletlerin ortak hafızasında yaşamaya devam eder. 15 Temmuz 2016 gecesi Türkiye, Cumhuriyet tarihinin en ağır sınamalarından biriyle karşı karşıya kaldı. Devlet kurumlarının içine yıllar boyunca sızmış darbeci unsurların girişimi; yalnızca hükümeti değil, anayasal düzeni, demokratik kurumları ve millet iradesini hedef aldı. O gece yaşananlar, farklı siyasi görüşlerden milyonlarca insanın demokrasiye sahip çıkma iradesini de ortaya koydu. Kimi köprülerde, kimi meydanlarda, kimi hastanelerde, kimi de görev yaptığı kurumlarda sorumluluğunu yerine getirmeye çalıştı. Güvenlik güçleri, kamu görevlileri ve siviller yaşamlarını yitirdi;
binlerce kişi yaralandı. 15 Temmuz’u değerlendirirken, olayın siyasi tartışmalarının ötesinde, demokrasi, hukuk devleti ve kurumların dayanıklılığı açısından çıkardığı derslere odaklanmak gerekir. Çünkü demokrasiler yalnızca seçimlerle ayakta kalmaz. Güçlü kurumlar, şeffaf yönetim, hukukun üstünlüğü ve hesap verebilirlik de demokrasinin vazgeçilmez unsurlarıdır. Devletin her kademesinde liyakat, etkin denetim ve kurumsal işleyiş güçlendirilmediği sürece benzer risklerin tamamen ortadan kalktığını söylemek kolay değildir. Bugün dünya farklı tehditlerle karşı karşıya. Artık savaşlar yalnızca tanklarla yapılmıyor. Siber saldırılar, dezenformasyon kampanyaları, ekonomik baskılar, yapay zekâ destekli propaganda faaliyetleri ve hibrit güvenlik tehditleri devletlerin karşılaştığı yeni sınamalar arasında yer alıyor. Bu nedenle 15 Temmuz’un öğrettiği en önemli derslerden biri de yalnızca sınırları değil, kurumları, bilgi güvenliğini ve toplumsal dayanışmayı da koruyabilmektir.
Bir başka önemli konu ise toplumsal birliktir. O gece farklı siyasi görüşlerden insanların ortak paydada buluşabilmesi, kriz anlarında toplumsal dayanışmanın ne kadar değerli olduğunu gösterdi. Ancak bu birlik duygusunun yalnızca yıldönümlerinde hatırlanması yeterli değildir. Demokrasi kültürünün günlük yaşamda da korunması, farklı düşüncelerin özgürce ifade edilebildiği, hukukun herkese eşit uygulandığı bir ortamın güçlendirilmesiyle mümkündür.
15 Temmuz aynı zamanda aileler için bitmeyen bir acının adıdır.
Hayatını kaybedenlerin yakınları için geçen yıllar, acının tamamen sona erdiği anlamına gelmez. Yaralananlar, gaziler ve olaylardan etkilenen birçok insan için bu tarih, kişisel hafızalarında derin izler taşımaya devam etmektedir. Milletler geçmişlerini unutmadan geleceğe yürür.. Ancak geçmişi hatırlamak ile geçmişe takılı kalmak arasında önemli bir fark vardır. Hatırlamak; ders çıkarmaktır. Ders çıkarmak ise daha güçlü kurumlar, daha sağlam bir demokrasi ve daha dirençli bir toplum inşa etmektir. Bugün Türkiye, bulunduğu coğrafyada güvenlikten ekonomiye, teknolojiden diplomasiye kadar çok sayıda sınamayla karşı karşıya. Böyle dönemlerde tarih, yalnızca anma törenleriyle değil, doğru analizlerle de yaşatılmalıdır. 15 Temmuz’un yıldönümü, yalnızca bir gecenin değil; demokrasiye, hukuk devletine ve toplumsal dayanışmaya dair sorumluluklarımızı yeniden düşünme fırsatıdır. Çünkü güçlü devletler sadece askerî güçleriyle değil, güçlü kurumları, hukukun üstünlüğüne olan bağlılıkları ve ortak gelecek bilinciyle ayakta kalırlar. Ve belki de en önemli soru şudur: Geçmişten ne kadar ders aldık? Bu soruya verilecek cevap, yalnızca bugünü değil, yarının Türkiye’sini de şekillendirecektir..Yazar ; Faik Balkan DEMİRSU
News
